[Fic/INFINITE]Unknown Garden .. [CHP2]

posted on 06 Aug 2013 21:05 by junism in INFINITE

 

.

 

.

“เห้ยย ไอ้ยอลมึงจะรีบไปไหนวะ เดี๋ยวนี้หายหัวไปเลยนะมึง?”อีโฮวอนร้องเรียกเพื่อนรักร่วมเส้นทางเดียวกันเสียงดังลั่นโถงทางเดิน หลังจากที่หมดคลาสร่างสูงก็รีบจ้ำเดินออกจากห้อง บั่บ....มึงไม่คิดจะเห็นใจขาสั้นๆของกรูหน่อยเหรอวะเพื่อน?

“กูจะรีบไปหาเด็ก!”ร่างสมส่วนขมวดคิ้วฉับทันที ... เด็ก ? ไอ้ยอลมันเดี๋ยวนี้หัดซุกเด็กไว้ตั้งแต่ตอนไหนฟระ ?

“มึงมีแฟนแล้วอ่อ ?”ไม่ต้องให้รอนาน คิดอย่างใดเพื่อนคนนี้ก็ยิงตรงไปเช่นนั้น

 

แฟน?..............

 

 

ถ้าเป็นได้ก็ดีดิแหม่....

“แฟนที่ไหนไม่มี !!! ”

“เอ้า! แล้วเด็กมึงนี่อยู่ในสถานะไหน ? ไม่ใช่แฟน คู่นอนเหรอวะ?” ไอ้เชี่ยยยยย มึงไปกันใหญ่ล้ะ !

“พร่องมันเนยสิครับอีโฮวอน ! น้องเขาคุณหนูจะตาย”ทั้งสองร่างเดินลงมาตามทางบันไดระหว่างคุยไปด้วยนั้นสายตาคมก็ดันเหลือบไปสังเกตบุคคลที่เขาคุ้นเคยเป็นดี

“น้องตัวหอม!”คิดได้ดังนั้นอีซองยอลจึงเผลอตะโกนเรียกชื่อเล่น(?)ที่ตัวเองตั้งออกไป ร่างนุ่มนิ่มหยุดชะงักก่อนจะหันหลังมามองเขาแล้วชี้นิ้วเข้าตัวเอง ประมาณว่า ผมเหรอ ?

ร่างสูงหันกลับไปสบตากับเพื่อนรักประมาณว่าแปปนึงนะ นั่นยิ่งทำให้อีโฮวอนสงสัยซองยอลเป็นเท่าตัว  ... หรือจะเป็นคนนี้วะ ?

 

 

เขาเดินออกมาให้ห่างจากเพื่อนตัวเองให้มากที่สุดโดยที่ดึงอีกคนมาด้วย

“นายเรียนอยู่ที่นี่เหรอ?”น้องตัวหอมมองหน้าเขาเชื่องๆก่อนจะพยักหน้ารับ เฮ้อ.... โลกกลมสุดยอดไปเลย

“ปีหนึ่ง?”คำตอบเป็นเช่นเดิม .... คืออีกคนพยักหน้า

“วันนี้จะให้ไปหาไหม?”เขาถามออกไปเพราะยังไงซะถ้าเด็กนี่เลิกเรียนแล้วจะได้ไปนั่งเล่นที่สวนบ้านอีกคนพร้อมกันเลย เผื่อจะได้เข้าประตูหน้ากับเขาบ้าง เพราะที่ผ่านมาอีซองยอลต้องลอดโพรงไม้กรังๆนั้นเข้าไปตลอดเลย =_=;;

“วันนี้ต้องมาสิ...”ไม่พูดเปล่า มืออวบยกขึ้นมาดึงชายเสื้อที่หลุดลุ่ยตามประสาเด็กปีสี่เบาๆ  โครตน่ารักเลยว่ะครับ !!

“แล้วจะไปตอนไหน? เลิกเรียนแล้วเหรอ ?”ประโยคที่ผมถามอีกคนฟังดูเหมือนผมกำลังถามลูกชายยังไงยังงั้น เลยแฮะ ..

“อื้ม”จากแรกๆเกาะชายเสื้ออยู่แค่มือเดียวตอนนี้เริ่มเกาะชายเสื้อผมทั้งสองมือแล้ว ...

“ว่าจะถามก็ลืมเลย นายชื่ออะไรนะ??”

“คิมมยองซู...เรียกว่าแอลก็ได้”

“อ่าแอล...โอเค งั้นเดี๋ยวรอฉันตรงนี้แปปนึงนะแอล”เขาตอบพร้อมขยี้หัวอีกคนจนฟูก่อนจะปลีกตัวเดินไปหาโฮย่าที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่นานพอสมควร

 

“แซ่บเชี่ย !!!!”ยังไม่ทันเดินไปถึงตัวมันก็รีบเปิดประเด็นขึ้นมาซะล้ะ.. มึงพูดงี้ที่ไรกูระแวงมึงทุกทีเลยนะย่า....

“เออๆ เดี๋ยวกูไปล้ะ คนนี้อย่ายุ่งนะมึง ยุ่งมีแดกตรีน”ร่างสูงชี้หน้าไอ้เพื่อนตัวดีที่ยืนหัวเราะไล่หลังเขามา ให้ตายสิผมระแวงมันจริงๆนะเนี่ย

.

.

.

 

..

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

 

เย็นวันนั้น  หลังจากที่แยกกับโฮวอนแล้วเขาก็เดินตามอีกคนไปหยิบของที่โต๊ะที่น้องแอลวางของไว้เพื่อที่จะได้รวดไปขึ้นรถของคุณหนูมยองซูเลย คงไม่ต้องให้บอกหรอกนะครับว่าโดนแซวกันขนาดไหน ...ยิ่งไอ้เด็กที่เป็นเพื่อนสนิทน้องแอล รู้สึกจะชื่อ...ซองจง อะไรนี่ล่ะมั้งแซวซะกรูเงิบเลยล่ะครับ ....

“ซองจงก็เป็นคนอย่างงั้นแหล่ะ อย่าใส่ใจเลย”เหมือนอีกคนจะรู้ ขณะที่กำลังนั่งรถจากมหาลัยไปบ้านของคุณหนูคิม ร่างนุ่มนิ่มก็ส่งมืออวบๆมากุมมือเขาไว้พร้อมกับพูดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อซักครู่ ทำเอาอีซองยอลคนนี้ตื่นเต้นกับมือนุ่มๆนั้นจนไม่ได้ใส่ใจที่จะตอบสิ่งที่อีกคนพูดเลยซักนิด

“โกรธซองจงหรือเปล่า?”เด็กน้อยเลยถามย้ำมาอีกครั้ง เพราะตนเครียดจริงๆหากว่าเพื่อนสนิทไปพูดอะไรไม่ถูกใจอีซองยอล จนเขาไม่อยากมาหาเราแล้ว มันก็แย่น่ะสิ ...

“ไม่ได้โกรธครับ”แค่น้องจับมือพี่ก็ลืมเรื่องราวร้ายๆที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตไปหมดแล้ว..(เว่อร์)

“ขอยืมไหล่หน่อยนะครับ”คนอายุน้อยกว่าเอ่ยขอโดยไม่รอฟังคำขออนุญาต หัวกลมๆก็ซบลงไปที่ไหล่กว้างเสียแล้ว .. เอากับเขาสิครับ .. น้องจะทำพี่ตื่นเต้นไปถึงไหนกัน !

ก็เพราะเวลาจะทำอะไรชอบขออนุญาตก่อนนี่แหล่ะ....ทำเอาอีซองยอลรู้สึกวูบวาบทุกครั้งที่โดนขอ ..  อ่ะลองสมมติว่าหากวันนึงน้องแอลเกิดอยากจูบเขาขึ้นมา  ‘พี่ยอลครับขอจูบนะครับ’ แล้วถ้าเกิดวันข้างหน้าได้เป็นมากกว่านั้นน้องแอลจะไม่ ‘พี่ยอลแอลขอซั่มกับพี่ยอลนะครับ’ เลยเหรอ ? ........ เอาจริงๆประโยคหลังอาจไม่เกิดขึ้นจริงก็ได้ อีซองยอลมันคนหื่นเอง อย่าได้ใส่ใจนะครับคุณผู้อ่าน...

ร่างสูงเหลือบมองคนที่เหมือนจะหลับไปซะแล้วโดยที่ยืมไหล่ของเขาเป็นที่พิงหัว คนบ้าอะไรขนาดหลับยังหล่อ ! เอ้อออ ดูดีไร้ที่ติทุกมุมจนน่าอิจฉาจริงๆ

มือเรียวยกขึ้นไปปัดปอยผมที่ปกดวงตาคู่สวยนั้นออกก่อนจะจ้องลึกลงไปที่โครงหน้านั้นอีกครั้ง  เขากำลังจดจำรายละเอียดพวกนี้ไว้ ไม่รู้ทำไมพักหลังมานี้เริ่มรู้สึกว่าต้องได้เห็นหน้าคุณหนูคิมทุกวันๆ  หรืออาจเป็นเพราะความเคยชินจากการมานั่งเล่นกับเด็กคนนี้จนทำให้เกิดความสนิทสนมเสมือนคนในบ้านก็เป็นได้...

.

.

..

 

..

..

 

 

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

..

.

 

 

เขาตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่คนขับรถบีบแตรให้ประตูเลื่อน(ที่โครตจะสูง)เปิดออก อีซองยอลเขยิบตัวขึ้นมานั่งดีๆ  ตอนนี้มยองซูก็ตื่นแล้วเช่นกัน เด็กน้อยหันมาขยี้ตาทำหน้ามึนใส่ ร่างสูงเลยอดไม่ได้ที่จะดึงแก้มนิ่มๆนั้นยืดออกทั้งสองข้าง

“ฮ่าๆๆๆๆ”

“= ___ =”

จะบอกว่านี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ได้เห็นน้องแอลทำหน้าตาย .. ......

“ทำไมชอบดึงแก้มจังนะ...”ปากบางสีระเรื่อขยับบ่นมุบมิบ อีซองยอลเลยฉีกยิ้มกว้างน่าสยองส่งไปให้

“ก็มันนุ่มนี่ ... แล้วก็อีกอย่างฉันไม่ได้อยากทำแค่ดึงด้วย..แต่อยากจะ.......”

เขาก้มลงฉกชิงความนุ่มของแก้มนั้นโดยไว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ไอ้บ้าอีซองยอลมันกล้าที่จะลวนลามคุณหนูคิม เอาน่า... เห็นหน้ากันมาตั้งหลายครั้งละ ก็เคยคิดไว้หลายครั้งอยู่แหล่ะว่าซักวันเขาจะต้องหอมแก้มนั้นให้ได้  ไม่คิดว่าวันนั้นมันจะมาถึงเร็วขนาดนี้ ...

“อ่ะ แฮ้มมมมมมม”เสียงกระแอมดังแทรกภวังค์ของทั้งสองให้แตกออกจากกัน มยองซูเกาหัวแก้เขินในขณะที่เขาได้แต่หันไปมองป้าแก่อย่างเซ็งๆ  โด่ไรแว้

“คุณหนูมาถึงแล้วมัวแต่ทำอะไรอยู่คะ ทำไมถึงไม่รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาทานของว่างที่อิฉันเตรียมไว้ให้”ป้าแก่บ่นหยุมหยิมดูก็รู้แล้วว่าป้าแกคงจะแอบน้อยใจคุณหนูอยู่ไม่น้อย

“แล้วก็...คุณผู้ชายคราวหน้าคราวหลังทำอะไรก็ให้มันระวังบ้างนะคะ บัดสี..”ชีพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะเดินสะบัดหน้าจากออกไป บัดอะไรนะครับเมื่อกี้ผมได้ยินไม่ชัด บัตรเสียเหรอ ? แล้วบัตรไรเสีย ? แล้วป้าจะมาบอกกูทำไมวะ !!

“ไปกันเถอะครับ”น้องมยองดันตัวเขาออกจากรถก่อนจะเดินตามลงมา

ทันทีที่เท้าได้สัมผัสกับพื้นหินอ่อนอย่างดีนั้น.....โอ่ะ แม่ เจ้า !! บ้านหรือวัง !!

ภายหน้าเขาคือคฤหาสน์สูงใหญ่มีหลายชั้นดีไซน์สวยหรูตามในหนังเป๊ะ ! ออกแนวอย่างกับตำหนักเล็กนางสนมจูมงด้วยซ้ำ !! สวยล้ำไม่ซ้ำใคร (ใครแม่งจะสามารถซ้ำได้)

“เดี๋ยวคุณผู้ชายเชิญไปรอที่ศาลาน้ำอีกฝั่งหนึ่งก่อนได้เลยนะครับ”จู่ๆลุงแก่ๆแกก็เดินเข้ามาบอกให้ผมไปรอที่ศาลาน้ำอีกฝั่งหนึ่งซึ่งไม่ใช่ฝั่งที่เป็นสวน 

“ครับๆ”เขาหันกลับไปตอบลุงแกแต่พอหันไป อ้าว ! ลุงหาย =_=? ในใจอีซองยอลตอนนี้แอบคิดว่า ..ไอ้ศาลาน้ำมันอยู่ส่วนในของที่ดินนี้วะ !?? ลุงแม่งไม่ได้ช่วยกูเล้ยยยยยย เอ้ออออ

.

 

.

.

.

 

..

.

.

..

.

 

..

.

....

.

..

.

.

.

.

 

..

.

..

.

.

.

.

.

 

.

.

.

 

“รอนานไหมครับ? พอดีแม่นมอยากให้ผมอยู่ทานของว่างให้หมดก่อน ขอโทษด้วยนะครับ”น้องแอลเดินเข้ามาภายในศาลาด้วยเสื้อยืดกางเกงขาสั้นง่ายๆน่ารักๆ เล่นเอาอีซองยอลตาลุกวาวขึ้นมาทันที

“ไม่นานครับ ไม่นานเลย”แค่สองชั่วโมงเอง.............(กูว่าแม่นมน้องแอลแกล้งกูชัวร์)

ร่างสูงเขยิบที่ให้อีกคนนั่งได้สะดวกขึ้น อันที่จริง ศาลามันก็มีที่นั่งเยอะนั่นแหล่ะแต่น้องแอลเลือกที่จะมานั่งข้างๆผมเอง อิอิ

“เอ้อพี่ลืมบอกไป พี่ชื่อซองยอลนะ”

“ผมรู้แล้วครับ”

“ห๊ะ !? พี่ยังไม่เคยบอกชื่อพี่ให้น้องรู้เลยนะครับ”เขาถามอย่าง งงๆ ตั้งแต่ที่มานั่งเล่นกับอีกคนเขาไม่เคยถามหรือบอกชื่อตัวเองให้รู้เลยซักนิดแม้กระทั่งชื่อของเจ้าตัวเขาก็เพิ่งรู้วันนี้เอง

“ผมไปถามคนอื่นมาน่ะครับ”ทันทีที่อีกคนตอบอีซองยอลก็ทำปากเป็นรูปตัวโอ มิน่าหล่ะ.......

ขณะที่เขากำลังเหม่อๆ ร่างนุ่มของมยองซูก็เบียดตัวมานั่งชิดเขามากขึ้นพร้อมยกมือเขาขึ้นมากุมไว้หลวมๆ ศรีษะได้รูปซบลงไปที่ไหล่กว้างเป็นครั้งที่สองของวันพร้อมหลับตาพริ้ม

“ถ้าพี่ยอลจบไปแล้ว...จะยังมาหาผมอยู่รึเปล่า?”คนหน้าหล่อเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับกระชับมือเขาแน่นขึ้น อีซองยอลเหลือบมองใบหน้าใสสลับกับมือที่กุมกันไว้ จะให้ตอบยังไงดีล่ะ ...ตัวเขาเองก็ยังไม่อยากจะมั่นใจอะไรมากเท่าไหร่ เพราะหลังเรียนจบแล้ว แน่นอนสิ่งแรกที่ต้องทำคือดูแลธุรกิจของทางบ้าน ..ขนาดตอนนี้เจ๊แกยังอุตส่าห์แบกเอกสารมาให้เขาศึกษาถึงบ้านกันเลยทีเดียว คิดดูสิครับ

“อาจจะมาได้แต่ก็คงไม่บ่อยเท่าตอนนี้”

“ผมต้องคิดถึงพี่มากแน่ๆเลย.......”เสียงของคุณหนูคิมดูสลดลงอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาอีซองยอลใจวูบจนต้องดึงคนตัวนุ่มมากอดปลอบ

“โอ๋ๆ อย่างอแงนะครับ”เขาพูดปลอบเบาๆพร้อมลูบหัวคนในอ้อมกอดไปด้วย งานก็งานเถอะ เล่นมาเจอเด็กขี้อ้อนแบบนี้ เอาจริงๆก็ทิ้งไม่ลงเหมือนกัน

“ผมคิดถึงพี่ทุกวันเลยนะครับ”แล้วจู่ๆประโยคที่คุยกันอย่างธรรมดาก็เริ่มแปลกออกไปเรื่อยๆ

“พูดอะไรน่ะเรา หืม?”

 “ผมอยากอยู่กับพี่ยอลไปตลอดเลย ...มันจะเป็นไปได้ไหมครับ?”อีกคนผละตัวออกมาพร้อมมองหน้าเขา สายตาจริงจังที่ถูกส่งมาให้ทำเอาเขาอึ้ง บทสนทนานี้มันก็ไม่ต่างกับคำสารภาพรักไม่ใช่เหรอ ?

ถ้าถามว่าตอนนี้เขารู้สึกดีไหม?

ตอบได้เลยว่ามาก !


 

เอาวะ! ไหนๆเจตนารมณ์ของน้องมันก็ชัดเจนแจ่มแจ้งขนาดนี้แล้ว !

 

“งั้นเรามาเป็นอะไรกันตั้งแต่ตอนนี้เลยดีไหมครับ?”

 

 

 

 

 

 เห็นน่ารักๆอย่างนี้......

ก็ขี้เหงานะครับ....

 

 

 

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

มาลงแล้วง้าบ =w=/

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

หวานนนจังเลย ชอบบบบ >///<
แอลอ้อนพี่ยอลน่ารักที่สุด พี่ยอลก็น่ารักกวนๆดี
ชอบค่ะ รออ่าน chp ต่อไปอย่างใจจดจ่อ
ps. พี่ยอลในเรื่องนี่ใจอ่อนแล้ว แล้วพี่ยอลตัวจริงใจอ่อนกับลูกอ้อนของแอลรึยังนะ *ได้แต่คิดแล้วก้สงสัย คิคิ

#5 By leeyeol (1.10.195.127) on 2013-08-25 01:01

มิงสารภาพรัก ก่อนเลยหรอ ' '?
ทำไมไห้ท่า -,.-
แต่มิงๆน่ารักอ่ะ
ถ้าเค้าเป็นพี่ยอลคงไม่แค่หอมแก้มหรอก ><
ชอบ ขอบคุณค่ะ

#4 By pla (202.29.186.107) on 2013-08-14 15:49

โฮย่าา่าาา ดูตกใจกะน้องตัวหอมของพี่ยอลมากอ่ะ

คิมมิงซู แกหลงรักยอลมานานแล้วใช่ไหม??

พูดแบบนั้น ยอลจัดการให้เป็นอะไรอะไรกันเลยเหอะ


อยากดมน้องตัวหอมบ้างงงงงง >\\\<

#3 By matty (115.67.227.206) on 2013-08-08 22:49

โฮย่าใจเย็นนะของเพ่ยอลๆ5555555555555
น้องแอลขี้อ้อนน่ารักแสนละมุนจะไม่ทนนนน
น่าทำอกุศลสุดๆY////Y
ถ้าเราเป็นซองยอลนี่อดใจไม่ไหวแช้วหล่ะ...
ขำแม่นมจังเลยแกล้งซองยอลได้ลงคอ55555555555555555555

#2 By zaaaaaaaaa (58.9.203.204) on 2013-08-06 22:57

ฮรึ้งงงงงง น้องแอลน่ารักไม่ทนนนนนน
อ้อนได้น่ารักมากอ่ะ ถ้าเราเป็นพี่ยอล
อดใจไม่ไหวแหง๋มๆอ่ะ ดูมิงจูอ้อนสิ
น่าจับจูบฝุดๆ คึ
อ้อนแบบนี้พี่ยอลจะทำไงน้าาา ลุ้นง่าาา

#1 By Feliz (182.52.24.215) on 2013-08-06 22:11