.

.

 

ในทุกๆวันของชีวิตคนเมืองกรุง ช่างวุ่นวายและเร่งรีบ ทุกวินาทีล้วนมีความสำคัญ ......

เช่นเดียวกับการสัญจรไปมาของผู้คน ซึ่งไม่ต่างอะไรไปจากที่กล่าวมาข้างต้นนั่นเลย ....

แต่ก็อย่างว่า นี่มันชีวิตคนเมืองกรุงนี่ครับ....

.

.

 

 

ติ้ดๆๆๆๆๆ

 

 

สัญญาณซึ่งบ่งบอกว่าอีกไม่กี่วินาทีประตูรถไฟฟ้าใต้ดินแห่งนี้จะปิดลงดังขึ้น ในขณะที่เขากำลังเหม่อลอยออกไปมองยังภายนอกขบวนรถ(เพราะภายในมันช่างแน่นจนไม่รู้จะวางตาทั้งสองข้างไว้จุดไหนดี) จู่ๆก็มีชายหนุ่มร่างสูงวิ่งเข้ามายืนตรงหน้าเขาพอดีเป๊ะ ....

 

 

ตึ่ง....

 

 

 

ประตูรถไฟฟ้าได้ปิดลง  เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นไปมองผู้มาใหม่ซึ่งตอนนี้ยืนหันหน้าเข้าหาเขา ชายคนนี้มีรูปร่างที่สูงโปร่งและมีกล้ามเนื้อแบบ ผู้ชายทั่วไป ผิวขาวออกคล้ำเล็กน้อย พอถึงตรงนี้ คิมมยองซูเลือกที่จะหยุด...

 

เพราะอะไรน่ะเหรอ ?  

ข้อหนึ่ง...ระดับความสูงในตอนนี้หน้าเขาอยู่ตรงกับอกของชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า

ข้อสอง....คิมมยองซูรู้สึกตื่นเต้นบวกประหม่า เขาไม่รู้เหมือนกันว่าตนเองเป็นอะไร

ข้อสาม.....ถ้าเงยหน้าขึ้นไปมองล่ะก็.....ชายคนนี้รู้แน่ๆว่าเขาแอบมองอยู่..

 

 

เพราะฉะนั้นเด็กหนุ่มเลือกที่จะหยุดและพยายามมองลอดช่องน้อยๆใต้วงแขนชายคนนี้ออกไปภายนอกหน้าต่างรถไฟ แลดูเหมือนสนใจมาก  ซึ่งแน่นอนภายนอกนั่นมันก็ไม่ได้ปรากฏวิดีโอเกิร์ลกรุ๊ปให้ดูอะไรแบบนั้นซะหน่อย มิหนำซ้ำยังมืดจนน่ากลัวอีกต่างหาก แต่ให้ทำไงได้ล่ะครับ ผมกำลังหายใจไม่ออก.....

 

 

เพราะความตื่นเต้นซึ่งไม่รู้มาจากไหน

 

ยิ่งกลิ่นน้ำหอมที่โชยมาอีก ........

 

“ไหวไหมครับ?”เสียงกระซิบเบาๆข้างใบหู ...

ไม่ต้องรอให้คิดนานคิมมยองซูเบนหน้าตัวเองกลับมามองคนที่กระซิบ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกคิดผิดมาก...... ไม่น่ามองเลย...

 

จะ perfect เกินไปแล้วนะ....

 

พูดง่ายๆคือนอกจากเรื่องรูปร่างและเสียงแล้ว หน้าตายังดีอีกต่างหาก สงสัยวันนี้คงจะเป็นวันที่พระเจ้าทรงโปรดคิมมยองซูซะแล้วกระมัง....

“ไหวครับ ...แค่หายใจไม่ออก”เขาตอบออกไป ส่วนหนึ่งที่หายใจไม่ออกมาจากผู้คนซึ่งยืนเบียดกันแน่นภายในขบวน.. แต่ถ้าให้พูดถึงส่วนที่ทำให้เขารู้สึกหายใจติดๆขัดๆนั้น .... คงจะไม่ใช่อะไรที่ไหน นอกเสียจากคนตรงหน้านี้...

หลังจบประโยค คนที่สูงกว่าใช้วงแขนทั้งสองข้างค่อมตัวเขาไว้ แล้วดันตัวเองออกห่าง ทำให้พื้นที่ยืนมีมากขึ้น ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสามารถเห็นรอยยิ้มสวยๆของคนใจดีได้อย่างชัดเจนอีกด้วย...

 

.

 

.

เพราะแบบนี้ไงเล่า ... เขาถึงหายใจไม่ออกน่ะ...

 .

.

.

 

 

 

 

 

FIN

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------

กลับมาปัดฝุ่น อันนี้จะเป็นช๊อตๆไปตามแต่ที่จะนึกได้นะคะ =w=

ขอโทษที่ดองน้องตัวหอม แต่ว่าตอนนี้ยังคงไม่ค่อยว่างและเนือยมาก 55555

อยากให้ฟิคออกมาฟินที่สุด รอกันหน่อยนะคะ


Comment

Comment:

Tweet

งื้อ ซองยอลลลล ! ทำไมน่ารักได้ขนาดนี้
เล่นเอามยองซูลมจับ อ้ากก
รอตอนต่อไปนะคะ ไรท์เตอร์สู้ๆ double wink

#2 By b e s on 2013-09-16 18:48

เค้าคือเม้นแรกหรอ ??? *0*
กรี๊ด!!!!!! ><
พี่ยอลน่ารักอ่ะ
มีวงแขนปกป้องน้องมิงด้วย
น้องมิงก็นะ
เป็นแบบนี้บ่อยๆได้ตายแน่555
พี่ยอล มิงๆจะตายเพราะพี่นะ
มิงๆหายใจไม่ออก -0-
5555
คัมชาสำหรับฟิคน่ารักๆค่ะ ><
มาต่อน้องหอมไวๆนะค่ะ ><

#1 By inspirit (203.172.219.28) on 2013-09-10 15:38