ภายในสถานีที่จุผู้คนขนาดย่อมเอาไว้ ทั้งกลุ่มนักเรียนเพิ่งเลิกและกลุ่มคนสัญจรทั่วไปกำลังยืนต่อแถวกันเพื่อขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน วันนี้อากาศหนาวเป็นพิเศษคิมมยองซูจึงเลือกที่จะใส่เสื้อหนาวมีฮู้ดสีดำ ส่วนนัมอูฮยอนน่ะเหรอ ?

 

“มึงคิดได้ไงใส่สีชมพู ?”เด็กนักเรียนหน้าหล่อถามขึ้น พร้อมกระถดตัวห่าง เมื่อเริ่มรู้สึกอายที่อยู่ใกล้มัน

“โหยมึง อย่ามาทำเป็นรังเกียจกูได้ป้ะ ก็เสื้อของกูมันยังไม่แห้งนี่หว่าแถมวันนี้แม่งก็หนาวเชี้ยๆอีก” ว่าพลางถูมือไปมา ไอ้ห่าแม่งเว่อร์ ข้างในใต้ดินมีฮีทเตอร์ก็พอเถอะไอฟรายย

 

ในขณะนั้นเองที่ขบวนรถไฟได้เคลื่อนมาจอดเทียบแล้วเรียบร้อย ร่างโปร่งยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินเข้าไปจับจองที่ว่างข้างๆประตู ระหว่างที่กำลังรอรถเคลื่อนขบวน ประตูของห้องคนขับก็ได้เปิดออกพร้อมๆกับที่มีชายหนุ่มร่างสูงแต่งตัวในชุดเดียวกันกับลุงที่เพิ่งออกมาเดินสวนเข้าไป

คิมมยองซูมองตามตาค้างแบบสุดๆ ...คนอะไร โครตดูดีเลยว่ะ...

เขาจำได้แค่เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนรับกับใบหน้าพร้อมทรงผมที่ด้านข้างขมับคงจะโดนไถข้างใน ไหนจะจมูกโด่งๆและปากอิ่มๆนั่นอีก ....

“อูฮยอนมึงได้เห็นพี่คนขับที่เพิ่งเดินเข้าไปเปล่าวะ ?”

“หือ ? ไหนอ้ะ?”คนเป็นเพื่อนเงยหน้าจากจอโทรศัพท์ขึ้นไปมองแต่ก็ไม่พบใคร

“มึงไม่ทันเห็นสินะ....กูจะบอกว่าโครตน่ารักเลย”คิมมยองซูพึมพำเบาๆเมื่อรถไฟฟ้าเคลื่อนตัวออกจากสถานี

 

ในระหว่างนั้นเองที่ภายในอกมันร้อนรุ่ม ... ทำยังไงถึงจะได้คุย ทำยังไงถึงจะได้เห็นหน้าอีก อยากรู้จัก อยากเจอ ...

 

 

ปั่ก !

 


“โอ้ยยย เชี่ย!!”นัมอูฮยอนเพื่อนปากห้องอุทานออกมาเมื่อศรีษะของตนกระแทกเข้ากับแผงอะไรซักอย่างตรงข้างประตู

[ผู้โดยสารมีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ?] แล้วก็มีเสียงลอดออกมาจากลำโพงเล็กๆนั่น..........

“หัวผมชนเฉยๆครับพี่ ขอโทษๆ”พอมันพูดจบก็ก้มลงไปสนใจมือถือของมันต่อ ..

จู่ๆเด็กหนุ่มร่างโปร่งก็เผยยิ้มแปลกๆออกมา ถึงหน้าตาจะดีแต่ยิ้มแบบนี้มันก็ดูโรคจิตได้นะขอบอก

นิ้วเรียวยาวกดลงไปบนปุ่มเล็กๆนั่นอีกครั้ง จนมีเสียงตอบรับดังออกมา


[ครับ มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ?]


“พี่มีแฟนยังครับผมขอเบอร์หน่อย”

“เห้ยย ไอเชี้ยยยแอล !!!!”นัมอูฮยอนถึงกับตาโตรีบเก็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกงพร้อมรั้งร่างเพื่อนหน้ามึนออกมาจากแผงนั่น แม่งอันตรายนะเนี้ย คนแม่งมองกันทั้งขบวนแล้ว ไอ้เชี้ยนี่ !!

“มึงปล่อยกูนัม ”

“มึงคิดจะทำอะไรวะไอแอล มึงหยุดเถิดดดด คนเขามองกันหมดแล้ว”

“มองก็ช่าง ”

“เชี่ยนี่ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

 

 

 

แล้วเรื่องแบบนี้ก็ดำเนินเกิดขึ้นต่อมาเรื่อยๆ เช่นเดิม จนเขาแทบจะปิดป้ายห้ามคิมมยองซูลงใต้ดินอยู่แล้ว !

 

 

 

 

 

จนกระทั่งวันหนึ่ง ...

 

ติ๊ดๆๆๆ


เสียงสัญญาณเตือนก่อนประตูจะปิดลงดังขึ้น ก่อนที่บานประตูจะปิดลง วันนี้นัมอูฮยอนก็ยังคงกลับบ้านกับคิมมยองซูเหมือนเดิม แต่สิ่งที่แปลกไปจากเดิมคือ คิมมยองซูมันเลิกกดปุ่มฉุกเฉินแล้ว

“มึงไม่กดปุ่มฉุกเฉินแล้วไง ?”และแล้วก็ลองแย็ปมันไปเบาๆ วันนี้หน้ามันดูเศร้าๆแปลกๆ

“ไม่อ้ะ เมื่อเช้ากูขึ้นใต้ดินมาลุงยามบอกพี่เขาจะตกงานเพราะกูเนี่ยแหล่ะ”เด็กหนุ่มพูดพร้อมเขี่ยขาอย่างเศร้าๆ จนนัมอูฮยอนอดจะสงสารไม่ได้ ก็ดูมันทำหน้าดิ่ โครตแบ๊ว

“โถๆๆ ไม่เอาไม่เศร้านะมึง”ว่าพลางลูบหัวอีกคนป้อยๆ จะว่าไปก็น่าสงสาร หน้าตาแม่งก็ดีคนชอบก็เยอะแต่เสือกมาปิ๊งพี่คนขับรถไฟ ให้ตายเหอะเพื่อนนัม..

 

สถานีต่อไป มยองดง .. เน็กสเตชั่น มยองดง

 

คิมมยองซูหลับตาลงพิงหัวกับขอบประตูระหว่างรอให้ขบวนรถไฟดำเนินรถต่อไป เฮ้อ... เครียด ...

ในระหว่างที่ร่างสมส่วนกำลังถอดจิต(?)ทำใจให้ไม่ฟุ้งซ่านนั้น ก็มีแรงดึงเกิดขึ้นบริเวณข้อมือเป็นเหตุให้เจ้าตัวเบิกตาโพลงพอๆกับนัมอูฮยอน

 

“ว่างไหม? ไปเที่ยวด้วยกันหน่อยสิครับ”

 

โอ้ จอร์จ .. ... คุณพี่คนขับ

 

กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็โดนลากออกไปนอกขบวนแล้ว มยองซูหันกลับไปมองนัมอูฮยอนเพื่อนรักที่ยืนเหวอแดกเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ก่อนจะหันสายตากลับมาจ้องหนุ่มหล่อ ในชุดปฏิบัติงาน อะไรมันจะหล่อขนาดนี้นะ ... แถมสูงด้วย

 

“เราทำพี่โดนว่าหนักมากเลยรู้ไหม? คิม-มยอง-ซู” ร่างสูงเอ่ยพลางไล่สายตาสำรวจใบหน้าของเด็กน้อยผมดำตาคมรวมทั้งป้ายชื่อที่ติดอยู่บนอกด้วย

“ข..ขอโทษครับ”คนเตี้ยกว่ารีบละล่ำละลักก้มหัวขอโทษแทบไม่ทัน จากที่ว่ารู้สึกผิดโครตๆแล้วยิ่งหนักเข้าไปใหญ่

“ขอโทษอย่างเดียวคงไม่พอมั้ง”ซองยอลขบยิ้มก่อนจะดึงข้อมือเด็กน้อยให้เดินตามไปห้องพักพนักงาน แล้วสั่งให้ยืนรออยู่หน้าห้องระหว่างที่เขาเข้าไปหยิบกระเป๋า เสร็จจากตรงนั้นซองยอลจึงพาคนน่ารักขึ้นรถคันหรูส่วนตัว

“ปะ..ไปไหนครับพี่?”คิมมยองซูไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะโดนพาไปที่ใด ตอนแรกก็นึกว่าจะพาเขาไปเดินเล่นแถวๆมยองดงแต่ที่ไหนได้กลับพาขึ้นรถซะนี่ แล้วอย่างนี้ถ้าเกิดร่างข้างๆเกิดพาเขาไปฆ่าหมกป่าโทษฐานทำตัวน่ารำคาญขึ้นมาจะทำไงล่ะ !?

แต่สุดท้ายคำตอบที่อีกคนตอบมา กลับทำให้เขาหน้าขึ้นสีอย่างบอกไม่ถูก...

 

“ไปห้องพี่”

 

 

จบข่าวนะ ...

 

.

.

 

.

.

.

.

.

..

.

.

.

..

.

.

.

 

.

.

 

 

 

“อื้อ....”ร่างของเด็กวัย 18 ที่ ณ ตอนนี้นอนคว่ำหน้าลงกับเตียงกว้างโดยที่มีผ้าสีขาวบางๆพาดปิดส่วนกลางลำตัวเท่านั้น คิมมยองซูหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน พลางคิดในใจว่า ไม่น่าไปจีบพี่เขาแบบนั้นเลยกู..  โดนหนักเลย

ไอ้ที่โดนอ่ะก็ไม่ใช่โดนอะไรอย่างอื่นหรอก หวังว่าทุกคนจะรู้นะ(สภาพร่างกายล่อแหลมขนาดนี้)

“ไหวไหม?”คนอายุมากกว่าที่ตอนนี้นั่งพิงหลังอยู่บนเตียง ไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่ๆเขานอนซักเท่าไหร่ถามขึ้นพลางลูบผมของเด็กนักเรียนวัยน่าขบ(?)เล่นไปมา

คิมมยองซูยู่ปากก่อนจะเคลื่อนตัวไปนอนบนตักร่างสูง หลังจากเสร็จกิจกรรมนันทนาการสานสัมพันธ์ ทั้งคู่ก็ได้คุยกันถึงเรื่องของตัวเอง จนเขาเองยังตกใจกับเรื่องงานของอีกคน แท้จริงแล้วอีซองยอลก็คือลูกเจ้าของโครงการรถไฟฟ้าใต้ดิน ! มิหน่าล่ะถึงไม่ตกงาน !

ส่วนทางด้านอีซองยอลก็ได้รับรู้ว่าคิมมยองซูเป็นเด็กนักเรียนอายุ 18 ปี ใกล้จบมัธยมเต็มที ดีกรีความรู้นี่ติดท๊อป แถมยังหน้าตาน่ารักน่าฟัดอีกต่างหาก !

ว่าแล้วก็ดึงตัวนุ่มๆนี่ขึ้นมากอดอีกซักทีให้หายหมั่นเขี้ยว ...

 

“ไม่ใช่ว่าจบคืนนี้แล้วพี่จะทิ้งผมนะ”เสียงอู้อี้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากบาง ที่เป็นงั้นเพราะอีกคนซุกหน้าลงกับลาดไหล่ร่างสูง

“ถ้าพี่ทิ้ง นายก็คงไปกดปุ่มฉุกเฉินอีกสินะ 555”พอโดนแหย่แบบขำๆ มยองซูจึงกัดไหล่กว้างนั้นเบาๆ ระบายความแอบโกรธ(โกรธเบาๆ 555)

“โอ๋ๆๆ ขอโทษน้า พี่ไม่ทิ้งเราหรอกน่า พี่เองก็ชอบนายและอยากจีบนายไม่แพ้กันหรอก”ซองยอลพูดพร้อมลูบหลังเด็กน้อยเบาๆ ที่พูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริง เขาเองก็แอบเล็งๆเด็กผมดำคนนี้อยู่เหมือนกันแต่ด้วยหน้าที่ทางการงานทำให้บางเวลาก็เจอบ้างไม่เจอบ้างแล้วแต่ดวง  ตอนแรกก็ทำใจได้แล้วแต่ดั้นนนนนน มาเจอเด็กมันรุกเข้าให้ อย่างกับฟ้าประทาน

“อื้มม..เชื่อแล้ว”สิ้นเสียงแหบๆนั้น ทั้งห้องก็ปกคลุมไปด้วยความเงียบ เนื่องจากเด็กน้อยตัวนิ่มได้หลับลงไปเสียแล้ว อีซองยอลจึงจัดร่างที่เตี้ยกว่าลงนอนในท่าสบายๆ พร้อมจูบหน้าผากมนหนึ่งที

 

ให้ตายเถอะแล้วคืนนี้ที่บ้านน้องเขาจะด่าไหมล่ะนั่น .. มีแฟนเด็กมันน่ากลุ้มใจอย่างนี้เองสินะ ... แต่ก็ ..เอาเถอะ

 

“Good night นะครับ”

 

 

 

 

END


 

 

 

หล่อจนน้องแอลหลง ! พี่คนขับรถไฟ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 


---------------------------------------------------------------------------------------------------

ถือโอกาศสวัสดีปีใหม่ และขอโทษที่หายไปนะคะ ช่วงปีที่แล้วคือเอ็กทีนเข้ายากมาก

เข้าไม่ติดตลอด จนตอนนี้กำลังคิดว่าจะย้ายฟิคไปลงไว้อีกที่นึงดีไหม?

อยากให้ทางทีมงานเร่งแก้ไขให้มันสเถียรกว่านี้จริงๆ งุงื =w=

 


Comment

Comment:

Tweet